باور کن که دوستت دارم
اي تنها بهانه براي زنده بودنم ، نفس کشيدنم دوستت دارم ....
اي اميد و آرزوي من ، دنياي من دوستت دارم....
اااي تو آرامش وجودم ، همه بود و نبودم ، هستي و تار و پودم دوستت دارم....
اي تو طلوع زندگي ام ، ناجي لب تشنگي ام دوستت دارم....
اي تو عشق زندگي ام ، هميشگي ام ، ماندني ام دوستت دارم....
دوستت دارم و خواهم داشت اي که تو لايق اين دوست داشتني .....
عاشقت مي مانم و خواهم ماند اي که تو مجنون اين دل ديوانه اي....
به خاطرت جانم را ، زندگي ام را ، فدايت مي کنم ، نثارت ميکنم ......
دوستت دارم که چشمهايم را قرباني نگاهت ميکنم ....
اگر مي گويم که دوستت دارم از ته دلم مي گويم ، از تمام وجودم مي گويم!
باور کني ، باور نکني يک کلام! دوستت دارم........

باز این چه شورش است که در خلق عالمست                  باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتمست

گـر  خـوانـمش  قــیامت  دنیا  بعــید  نـیــسـت                  این رستاخیز عالم  که  نامش  محرمست

در  بـارگــاه  قـدس  کـه  جای  ملال  نـیـســت                  سرهای قدسیان  همه  بر زانوی غمست

جـن  و  مــلـک  بـر  آدمـیان  نـوحـه  می کننـد                   گــویــا   عــزای  اشــرف  اولاد  آدمـسـت